بزرگمهر شرف الدین را بعنوان سردبیر سابق هفته نامه چلچراغ و یک روزنامه نگار حرفه ای و با اخلاق در مطبوعات ایران می شناسیم. بزرگمهر در حدود شش ماه است که برای تحصیل و همچنین فعالیت در شبکه بی بی سی فارسی به انگلستان سفر کرده است.مخاطبین قدیمی مجله 40چراغ هیچگاه ستون سرگیجه بزرگمهر را فراموش نمی کنند چرا که به راستی پس از خواندن مطالب عمیق این بخش از مجله دچار سرگیجه شده و برای درک کامل باید چندبار مطلب را میخواندند.بزرگمهر برای من نیز منشاء تحولاتی در زمینه ورود مجدد به مطبوعات بود و هیچگاه راهنمایی های کوچک ولی مفیدش را فراموش نمی کنم.
بزرگمهر شرف الدین امروز مهمان دیچیتالی ما است. از بزرگمهر تشکر میکنم که با وجود مشغله های بسیار زیاد خود در این مصاحبه شرکت کرد .
در ابتدا میخواهم از حالت جویا شوم-اصل حال؟
باید بگم بد نیستم. زندگی در لندن به معنی زندگی در یکی از تپنده ترین شهرهای جهانه. خوبی های خودش رو داره و البته سختی های خودش رو. شهر شلوغیه، مثل تهران اما از طرف دیگه هر روز و هر شب غافلگیرت میکنه. برنامه های فرهنگی در این شهر این قدر زیاده که میشه هر ساعت یه جور خودت رو مشغول کنی. اگه بخوام به طور خلاصه به سوالت جواب بدم باید بگم خوبم و دارم چیزهای زیادی یاد می گیرم.
من شنیدم که برای ادامه تحصیل و همکاری با شبکه بی بی سی به انگلستان سفر کردید؟
من شش ماه است که در شبکه تلویزیونی بی بی سی فارسی مشغولم و در بخش خبر، تهیه کننده ارشد هستم. ماه های اول بیشتر به یادگیری اصول تلویزیونی بی بی سی و آشنایی با نرم افزارها و معیارهای خبری گذشت و الان نزدیک دو ماه است که در اتاق خبر هر روز نزدیک به دو ساعت برنامه خبری تولید می کنیم. البته این برنامه ها هنوز روی آنتن نیامده اند و ما داریم کار در محیط واقعی را تمرین می کنیم. قرار است تلویزیون تا دو ماه دیگر شروع به کار کند اگر چه بعید نیست کار به تاخیر بخورد.
تفاوت کار روزنامه نگاری و بطور کلی خبر و رسانه در انگلیس نسبت به ایران چیست؟
باید بگویم بسیار حرفه ای تر از آن چیزی که من در ایران با آن برخورد داشتم. نگاه روزنامه نگاری در بی بی سی بسیار دقیق است و در آن به جزئیات توجه عجیبی می شود. نکته جالب دیگر توجه به اخلاق روزنامه نگاری است که گاهی در کشور ما نادیده گرفته می شود.
فکر میکنم بزرگمهر اصولا یک شخصیت احساساتی دارد .دلت برای چه چیزهایی در ایران تنگ شده؟
در یک کلمه دوست هام. در ایران دوستهای یک نفر تنها سرمایه اش هستند. من بعد از ده سال کار کردن وقتی به گذشته ام نگاه می کنم می بینم تنها چیزی که به دست آورده ام دوستهایی هستند که با دقت تمام و یکی یکی انتخاب کرده بودم. سرمایه من پول پیش خانه یا این جور چیزها نبود. دوستهایی بود که برایم واقعا عزیز بودند و حالا واقعا نبودشان را احساس می کنم.
شاید بهتر باشد یک رزومه کوچک از زمان تولد تا فعالیت هایی که در ایران داشتید برای مابگوئید تا بیشتر با شما آشنا شویم.
خودم هم به سختی یادم می آید که قصه از کجا شروع شد. یک مدت ادبیات می خواندم, مدتی فلسفه. مدتی خودم نوشتم، مدتی هم ترجمه کردم. مثل خیلی ها به خیلی چیزها هم آلوده شدم مثل موسیقی و سینما. در دانشگاه ادبیات انگلیسی و بعد زبانشناسی خواندم. مدتی هم در مطبوعات کار کردم.
برویم سراغ چلچراغ؟
چلچراغ منتقدان زیادی داشت اما جایی بود که به کار کردن در آن ایمان داشتم.
خواننده های چلچراغ بزرگمهر رو بیشتر با سرگیجه هاش میشناختن و میتوان گفت واقعا سرگیجه میگرفتیم ولی در انتها بعد از چند بار خواندن مطلب نتایج جالبی درک میکردیم.اصلا سرگیجه از کجا جرقه اش زده شد و چگونه نوشته میشد ؟
سرگیجه ها داستان عجیبی نداشتند. حاصل سرگیجه های شخصی جوانی بودند که از قضا جوان های دیگری هم دغدغه هایی مثل او داشتند. خبر دارید در سایت کلوب بچه ها به یاد گذشته سرگیجه هایی که نوشته بودید دوباره مینویسند ؟چه حسی نسبت به این طرفدارها دارید؟
چند بار به این تالار سر زدم. واقعا برایم شگفت انگیز بود.
حتما خبردارید که افشین صادقی به تازگی در40چراغ شروع به نوشتن ستونی با عنوان سرگیجه کرده است.نظرتون راجب به این موضوع چیه؟فکر می کنید سرگیجه های شما از یاد خواهد رفت؟
افشین یکی از همان دوستانی بود که بعد از سال ها جستجو پیدایش شد. برای من باعث افتخار است که او در ستون سرگیجه بنویسد. چند سئوال دارم که میخواهم خیلی شفاف پاسخ بدهید.آیا رفتن شما از 40 ربطی به بازگشت منصور ظابطیان-میرمیرانی-بزرگمهر حسین پور که چند مدت نبودند داشت؟
به هیچ وجه. من تا آخرین روز صفحه بندی چلچراغ در مجله بودم. سه شنبه شب از چلچراغ رفتم و جمعه از تهران پرواز کردم. در ضمن منصور و علی و بزرگمهر را یک روز قبل از سفرم دوباره هم دیدم.
شما که در قلب 40 بودید به نظرتان چلچراغ حزبی عمل میکند؟
چلچراغ جز در انتخابات ریاست جمهوری سه سال پیش حزبی عمل نکرده. نگاه انتقادی داشته و سعی کرده درگیر بازیهای سیاسی نشود. یکی از دلایل زنده ماندن و سرزنده ماندنش هم همین است.
در انگلستان مجله و یا مطالبش به دست شما میرسد؟
خیلی جالب بود که من هر بار با بچه های چلچراغ صحبت می کنم ازشون می خوام کهسایت رو به روز کنند تا من بتونم مطالب رو دنبال کنم. خیاط در کوزه افتاد!
بزرگمهر نویسنده بهتری بود یا سردبیر؟
سوال خوبیه اما من جوابی براش ندارم.
سئوال آخر درمورد40:اگر به ایران برگردید بازهم در چلچراغ خواهی بود و احساس شما نسبت به زمانی که در چلچراغ بودید چیست؟
بودن در چلچراغ و با چلچراغ برای من یک تفنن یا یک هیجان دوره ای نبود. من به کارکرد چلچراغ عمیقا اعتقاد داشتم و اگر سالها بعد به ایران برگردم و به آن ساز و کار هنوز اعتقاد داشته باشم باز هم با این مجله خواهم بود. تنها می توانم بگویم از وقتی به لندن آمده ام با خواندم مجله ها و روزنامه های اینجا و با گذراندن ده ها کلاس روزنامه نگاری ایمان ام به درستی مسیری که چلچراغ در پیش گرفته بود بیشتر هم شده.
فکر میکنم با رفتن به انگلستان به یکی ازهدفهای مهم در زندگی رسیدید. گامهای بعدی برا ی شما چیست؟
واقعا قبول ندارم. درست است که من از چند ماه پیش برای پیوستن به شبکه تلویزیونی بی بی سی اقدام کردم اما اینجا بودن یا آنجا بودن هدف مهم زندگی ام نبوده که بگویم حالا ...
حتی این احساس را دارم که تازه کاری را شروع کرده ام. خیلی دوست دارم در روزنامه های انگلیس ستون نویس تحلیلی بشوم اما این کار واقعا چند سالی طول می کشد.
سنبل فاطمی قهرمان اتومبیلرانی ایران دندانپزشک است. «نیکو اپل»، کارگردان آلمانی فیلمی درباره او ساخته و هفته نامه ی سوئیسی «ولت- ووخه» با او مصاحبه ای کرده است. سنبل در این مصاحبه که در پاریس انجام گرفته، از طلاق، جوکهای مردانه وترسش از پیر شدن در جمهوری اسلامی سخن گفته است. این قهرمان 36 ساله، در مصاحبهاش همچنین اذعان کرده است: میلیونها زن در ایران مثل من زندگی و فکر میکنند، اما دربارهاش صحبت نمیکنند. این مصاحبه بیانگر وضعیت کمدی- تراژیکی است که زنان شهروند ایران درگیر آنند. متن مصاحبه از "اورس- گئرینگر" است و ترجمهی آن از عسگر آهنین است.(ادامه مطلب ...)
مطالب این سایت تحت لیسانس "کریتیو کامنز" منتشر میشود اگر برای استفاده از مطالب، نویسنده را مطلع و "لینک، نام سایت یا نام نویسنده" را درج فرمایید، استفاده کاملاًبلامانع است
سنبل فاطمی قهرمان اتومبیلرانی ایران دندانپزشک است. «نیکو اپل»، کارگردان آلمانی فیلمی درباره او ساخته و هفته نامه ی سوئیسی «ولت- ووخه» با او مصاحبه ای کرده است. سنبل در این مصاحبه که در پاریس انجام گرفته، از طلاق، جوکهای مردانه وترسش از پیر شدن در جمهوری اسلامی سخن گفته است. این قهرمان 36 ساله، در مصاحبهاش همچنین اذعان کرده است: میلیونها زن در ایران مثل من زندگی و فکر میکنند، اما دربارهاش صحبت نمیکنند. این مصاحبه بیانگر وضعیت کمدی- تراژیکی است که زنان شهروند ایران درگیر آنند. متن مصاحبه از "اورس- گئرینگر" است و ترجمهی آن از عسگر آهنین است.(ادامه مطلب ...)
