پژوهشگران متعدد در زمينه موانع اجراي پروژه‌هاي فناوري اطلاعات، عوامل مختلفي را ذکر کرده‌اند که مجموع آنها به قرار زير است:

نا‌آگاهي مديران سازمان از كاربردهاي فناوري اطلاعات

نبود ديد بلندمدت در مديران سازمان نسبت به تاثيرات فناوري اطلاعات

محدود شدن هدف از كاربرد فناوري اطلاعات به كاهش هزينه‌ها

كمبود نيروي انساني واجد شرايط در زمينه فناوري اطلاعات

كمبود عرضه‌‌كنندگان واجد شرايط در حوزه فناوري اطلاعات

قوانين و مقررات نامناسب

نبود زيرساخت‌هاي مناسب براي فناوري اطلاعات

محدوديت تقاضا براي فناوري اطلاعات

وضعيت نامناسب اقتصادي

نا‌آشنايي افراد درگير با كاربرد فناوري اطلاعات به‌ زبان انگليسي

كاربرد طرح‌هاي عقلايي فناوري اطلاعات بدون توجه به واقعيت‌هاي رفتاري‌/اجتماعي سازمان‌ها

كاربرد سيستم‌هاي ساخته شده براي بخش خصوصي در سازمان‌هاي بخش دولتي

كاربرد سيستم‌هاي ساخته شده براي كشورهاي ديگر در سازمان‌هاي دولتي يك كشور خاص

برنامه‌ريزي ضعيف براي كاربرد فناوري اطلاعات

نبود تناسب و ناهمخواني كاربردهاي فناوري اطلاعات با نيازهاي سازمان

نبود حمايت و پشتيباني مديريت ارشد سازمان از كاربرد فناوري اطلاعات

كاربردهاي نابه‌جاي فناوري اطلاعات در سازمان

هزينه بالاي كاربرد فناوري اطلاعات

وجود تعارض در تيم مجري كاربردهاي فناوري اطلاعات

عدم‌ ثبات در تيم مجري كاربردهاي فناوري اطلاعات

نو بودن كاربرد فناوري اطلاعات

محدوديت‌هاي مالي

دشواري توجيه هزينه‌هاي كاربرد فناوري اطلاعات

نبود تعهد نسبت به تغيير در سازمان

ناديده گرفتن هدف‌هاي سازمان در كاربرد فناوري اطلاعات

پيچيدگي و دشواري درك و كاربرد فناوري اطلاعات

احساس به ‌خطر افتادن امنيت شغلي در كاربران

احساس منفي نسبت به كاربرد فناوري اطلاعات در سازمان

احساس عجز و ناكامي در كاربرد فناوري اطلاعات در ميان كاربران

و وجود تمايل به ثبات در سازمان.

همان‌طور که ديده مي‌شود بسياري از آن عوامل به عدم‌وجود مديريت اثربخش تغيير مربوط هستند.

آنچه دنياي كسب‌وكار فعلي به آن نياز دارد، دقيقا همان چيزي است كه زنان مي‌توانند فراهم كنند. زنان نه با دست برداشتن از ارزش‌هاي شخصي خود، بلكه با ابراز آن، قادر به دگرگوني در محيط كار هستند. زنان تمايل دارند بر اهميت توانايي فرد با انجام «خوب» كارها تاكيد كنند، در صورتي كه مردان تمايل دارند در توصيه‌هايشان رويكردهاي آني را مد نظر قرار دهند.

در پژوهشي در زمينه سبك‌هاي ارتباط مردان و زنان نشان داده شد كه مديران زن اطلاعات بيشتري به كارگران مي‌دهند، به تلاش‌هاي آنها بيشتر ارج مي‌نهند و بيش از مردان بر روابط ميان افراد تاکيد مي‌كنند. رواج مشورت و فرايندهاي تصميم‌گيري دموكراتيك، به ايجاد روحيه بالاتر و تعهد بيشتر افراد در سازمان مي‌انجامد. با تعريف مجدد مفهوم رهبري بر مهارت‌هاي مردم‌مدارتري چون حساسيت بالا به اشارات غيركلامي، حل خلاقانه مسائل، مديريت شهودي و رهبري مشاركتي تاكيد مي‌شود؛ همان مهارت‌هايي كه پژوهشگران در وجود زنان يافته‌اند. زنان داراي ويژگي‌هاي زير هستند:

تاكيد بيشتر بر همكاري در مقابل رقابت

توجه به فرآيند و نه فقط وظيفه

اعتماد به افراد و تقسيم قدرت

صداقت داشتن به‌ جاي نقش بازي كردن

بيان مناسب احساسات به ‌جاي سركوب آن

و پذيرش همه جانبه افراد.

به عقيده «کادير ادينگر» دادن فرصت پيشرفت به زنان اقدامي هوشمندانه در كسب‌وكار است و شركت‌هايي كه داراي بهترين استعدادهاي نيروي كار هستند، در رقابت پيشتاز خواهند بود.

طبق بررسي مقالات مختلف در خصوص ويژگي‌هاي زنان، خصوصياتي به‌ شرح زير استخراج شده که همه آنها در محيط‌هاي تغيير، مفيد خواهد بود و منجر به مديريت تغيير اثربخش خواهد شد:

1- «نرگين» و «شيفر» مي‌گويند كه زنان در تصميم‌گيري‌ها به‌‌طور فردي اقدام نمي‌کنند، بلکه مشورت کرده و اين در کسب نتايج بهتر و رضايت ساير افراد تاثير بسيار دارد.

2- «پاتون» و «دمپستر» بر اين عقيده‌اند كه تفکر شهودي زنان بسيار زياد است و اين در شرايط تغيير که بسياري موارد غيرقابل پيش‌بيني هستند، مفيد خواهد بود.

3- آنها همچنين مي‌گويند كه تفکر خلاقانه زنان بسيار زياد است و اين ويژگي در شرايط تغيير و حل خلاقانه مسائل مفيد خواهد بود.

4- «كالاهان» و «ميلز» تعبير و تفسير احساسات فرد مقابل، توسط زنان را بهتر از مردان مي‌دانند و به‌‌عبارتي مي‌گويند كه درک احساسات در زنان بيشتر است و اين ويژگي زماني که افراد مقاومت به تغيير دارند، مفيد خواهد بود.

5- «پاول» و «باترفيلد» بر اين عقيده‌اند كه زنان بر معيارهاي ذهني مانند رضايت کارکنان و مشتريان تاکيد بيشتري دارند تا معيارهاي عيني مانند افزايش درآمد و اين ويژگي در توسعه سيستم‌هاي اطلاعاتي که در کوتاه‌مدت مزايا و منافع را نشان نمي‌دهد، مفيد خواهد بود.

6- بسياري از پژوهشگران امور مرتبط با جنسيت، همچون «پريولا»، «شوبرت» و «پاول» مي‌گويند كه زنان در يک لحظه مي‌توانند چندين کار را با هم انجام دهند و اين ويژگي در شرايطي که مسووليت‌ها بسيار است و زمان کوتاه، مفيد خواهد بود.

7- «پريولا» همچنين عقيده دارد كه زنان در کارهاي تيمي موفق‌ترند و اين ويژگي در توسعه سيستم که کاري تيمي است، بسيار مفيد خواهد بود.

دکترمريم ابراهيمي

در حدود دو سوم كسب‌وكارهاي كوچك استراليايي، خانگي هستند[2]. براساس آمار شركت بين‌المللي داده¹، بزرگترين شركت پژوهشي ملي، تعداد كسب‌‌و‌كارهاي خانگي در ايالات متحده در سال 2002، بيش از 20ميليون و در سال 2003، حدود 25ميليون است.

بر اساس گزارش مجله نيوزويك، در سال 2005، 50 درصد خانه‌دارها در ايالات متحده، در كسب‌و‌كارهاي خانگي مشغول هستند. بر اساس آمار موسسه كسب‌و‌كارهاي خانگي²، 70درصد كسب‌و‌كارهاي خانگي، در يك دوره زماني 3ساله بقا خواهند داشت؛ در حالي‌كه اين آمار درباره ساير كسب‌وكارها، 29درصد است.

بر اساس آمارهاي اداره آمار ايالات متحده، تا سال 1992 زنان 10ميليون كسب‌و‌كار خانگي را اداره مي‌كنند. امروزه بر اساس آمار مركز ملي تحليل خط‌مشي ايالات متحده³، زنان 70درصد كسب‌وكارهاي خانگي را اداره مي‌كنند كه در حدود 17 ميليون كسب‌و‌كار است. براساس آمار شركت بين‌المللي داده، كسب‌وكارهاي خانگي روزانه 8500 شغل جديد را ايجاد مي‌كنند[3].

كسب‌وكارهاي خانگي مزايا و معايبي دارند كه به‌اختصار در زير آمده است[2].

از بين بردن زمان و هزينه‌هاي سفرهاي درون‌شهري

كنترل فضا و ساعت‌هاي كاري

نبود سياست‌هاي اداري و بروكراسي

در دسترس بودن خانواده

هزينه‌هاي راه‌اندازي پايين‌تر و ريسك‌هاي مالي كمتر

بهبود تعادل كار و زندگي

هزينه‌هاي جاري (مانند كرايه و خدمات) كمتر

امكان داشتن سبك زندگي منعطف

امكان افزايش مولد بودن در خانه

كاهش بار مالياتي و هزينه‌هاي دولتي

ايجاد كسب‌وكار به آرامي.

تضاد با كارهاي خانه

مشكل در منضبط بودن براي انجام كار

اجبار به پاسخگويي به مشتري در ساعات غيركاري

آزردگي همسايگان به‌دليل سروصدا و پارك ماشين‌ها

عدم تطابق فضا و محيط كاري با فضاي خانه

مشكل در تمركز بر كار، به‌دليل عوامل خانوادگي و دوستان

فقدان كشف‌شدن شركت براي انواع كسب‌وكارها

امكان كاهش مولد بودن در خانه

جدايي از محيط اداري كار.

بسياري از تاجران، كسب‌و‌كارشان را در خانه‌شان انجام مي‌دهند و تغييرات بنيادي در تكنولوژي‌هاي ارتباطات، اين امكان را فراهم ساخته است. در حالي‌كه كسب‌وكار در خانه انجام مي‌شود، محصولات و خدمات به مشتريان در سطح جهاني ارائه مي‌گردد.

داشتن كسب‌و‌كارهاي خانگي مانند داشتن ديگر انواع كسب‌و‌كارهاست.

با در نظر نگرفتن محل انجام كسب‌و‌كار، هر كسب‌وكاري بايد به بازاري، محصولات يا خدماتي را ارائه كند و فروش كافي براي پوشش هزينه‌هاي عملياتي و سودآوري داشته باشد.

براي انتخاب كسب‌وكاري خانگي، علاوه بر انتخاب محصولات يا خدمات، بايد فرد، مهارت اداره كسب‌وكار را داشته باشد. پيش از آغاز كسب‌وكار، بايد مطالعه امكان‌سنجي⁴ اساسي انجام شود و بررسي شود كه[1]:

1- آيا بازاري با سود مناسب وجود دارد؟

2- آيا وجوه مورد نياز را براي ايجاد و تداوم كسب‌وكار مي‌توان فراهم ساخت؟

3- چه ميزان سود، هدف‌گذاري شده است؟

4- چه هنگامي، جريان نقدينگي به‌طور پايدار، مثبت خواهد شد؟

از مجموع پرسش‌هاي فوق به‌همراه پرسش‌هاي اين‌چنيني كه در تهيه طرح كسب‌وكار تعريف شده‌اند، مي‌توان طرح كسب‌وكار را آماده كرد كه شامل موارد زير است:

1- زمينه و موضوع اصلي كسب‌وكار چيست؟ فرصت‌هاي موجود در اين كسب‌وكار و راهبردهاي دستيابي به آنها كدامند؟

2- آيا در انتخاب كسب‌و‌كار، به محيط كسب‌وكار كه شامل عوامل فرهنگي، اقتصادي، تغييرات جمعيتي است، توجه شده است؟

3- رقباي مستقيم يا غيرمستقيم، چه كساني هستند؟

4- آيا قيمت محصولات با ارزش مورد انتظار مشتري يكسان است؟

5- براي معرفي محصولات خود به مشتريان، از چه روش‌هايي استفاده مي‌شود؟

6- مشتريان چه كساني هستند؟

پس از آغاز كسب‌وكار خانگي بايد در جهت رشد و افزايش سودآوري كوشيد. براي اين كار مراحلي به‌صورت زير تعريف شده‌اند[4]:

1- تمركز بر يك محصول يا خدمت و سپس بازاريابي آن، فروش آن و تلاش در افزايش فروش آن محصول يا خدمت: درحالي‌كه افراد علاقه‌مندند محصولات مختلف را براي همه مردم ارائه كنند، كم‌ريسك‌تر و سودآورتر است كه يك يا دو محصول انتخاب شود.

2- توسعه محصول: پس از ارائه محصول به بازار، نبايد فرصت ارائه محصولات مرتبط را از دست داد. با اين كار نه‌تنها تعداد مشتريان افزايش مي‌يابد، بلكه محصولات براي خرده‌فروشان مختلف نيز جذاب‌تر مي‌شود.

3- يافتن روش‌هاي افزايش فروش به مشتريان موجود: حتي زماني‌كه توسعه محصول انجام نشود، مي‌توان با افزايش فروش به مشتريان موجود، ميزان درآمد را افزايش داد.

به‌عنوان مثال، هنگامي‌كه هزينه محصول كم باشد، مي‌توان به مشتريان تخفيف داد و به اين وسيله تعداد مشتريان را افزايش داد.

4- كمك گرفتن از افراد حرفه‌اي: براي اموري كه در تخصص ايجاد‌كننده كسب‌وكار نيست، بايد از افراد حرفه‌اي كه حتي توان استخدام تمام‌وقت نباشد، به‌صورت پاره‌وقت استفاده شود. به‌ اين ترتيب، اين امكان فراهم مي‌شود كه شبكه‌اي از افراد حرفه‌اي را بتوان تشكيل داد.

5- ايجاد وب‌سايتي براي تبليغ شركت يا فروش محصولات، به‌صورت برخط: به‌كمك اينترنت، دسترسي به تعداد زيادي از عرضه‌كنندگان و دسترسي مشتريان به محصولات شركت افزايش مي‌يابد.

6- شراكت با ساير شركت‌ها: شراكت با ديگر شركت‌ها در صنعت مرتبط، روش آساني براي افزايش توانمندي‌هاي تجاري است.

7- توسعه بازار: مي‌توان بازارهاي مختلفي را مورد هدف قرار داد.

به‌عنوان مثال زماني‌كه مشتريان تنها نوجوانان هستند، مي‌توان دانشجويان را مورد هدف قرار داد. يا زماني‌كه تنها مادران شاغل بازار هدف هستند، مي‌توان بازار را به مادران خانه‌دار نيز توسعه داد.

8- استفاده از روش‌هاي تبليغاتي مختلف مانند روش‌هاي تبليغات اينترنتي: مي‌توان از روش‌هاي گوناگون تبليغاتي اينترنتي مانند بازاريابي شفاهي مجازي، ويژه‌نامه‌هاي الكترونيكي و... استفاده كرد.

9- گسترش محل كار به جاهاي ديگر: به‌عنوان مثال، گاهي لازم است براي برگزاري جلسات، محلي را اجاره كرد.

10- ارائه نمايندگي به متقاضيان: «اگرچه كوچك زيباست، به آرامي و باثبات مسابقه را مي‌برم و پله‌پله پيش مي‌روم، اين‌گونه باغ من رشد مي‌كند.» مراحل فوق، خود مبني بر رشد به‌صورت مرحله‌اي است. پس از افزايش رشد، لازم نيست كه همواره به‌صورت كسب‌وكار خانگي كوچك باقي ماند؛ بلكه مي‌توان با ارائه نمايندگي به متقاضيان مختلف، شركت را گسترش داد.

دكتر مريم ابراهيمي

منابع

[1] “Home business essentials”, Government of South Australia, Department of Trade and Economic Development, available at:

[2] “Setting up a home – based business”, Small Business Victoria: Information Sheet, available at:

[3] http://www.kristiet.com/home-biz-fact-sheet.htm

[4] “10 ways to you’re your homebased business”, available at:

http://www.entrepreneur.com/homebasedbiz/homebasedhowtoguides/article71910.html

1. International Data Corp. (IDC)

2. Home-Based Business Institute

3. National Center for Policy Analysis

4. Feasibility study

آدم‌هايي كه هيچ‌گاه سير نمي‌شوند

هيچ‌وقت در ميان اعضاي خانواده، فاميل يا در ميان دوستان هم‌ دانشگاهي يا هم‌ خوابگاهي‌تان، به آدم‌هايي برخورده‌ايد كه نمي‌توانند به هيچ خوراكي‌اي «نه» بگويند، حتي اگر اينقدر خورده باشند كه در آستانه انفجار باشند؟ به هر خوراكي‌اي كه مي‌رسند مي‌خواهند حتما آن را مزه كنند. البته اگر در پايان كار به جاي مزه كردن، همه‌اش را هاپولي نكرده باشند.

اين ويژگي بيشتر در مردها وجود دارد؛ آن هم مردهاي جوان. يكي از دلايل اصلي‌اش هم مي‌تواند به عوامل فرهنگي برگردد. مثلا آنجا كه مادربزرگ، فاميل و نوه‌هايش را به خوردن بيشتر تشويق مي‌كند؛ آن هم با اين توجيه كه «مرد بايد زياد بخوره». البته واقعيت اين است كه در دوره‌اي كه كشاورزي و دامداري به عنوان مهم‌ترين منبع درآمدزايي خانواده‌ها به حساب مي‌آمد، اين مساله توجيه منطقي‌تري داشت. اما درحال حاضر كه عمده فعاليت جوان‌ها به استارت زدن ماشين و گاز دادن خلاصه مي‌شود، ديگر توجيهي براي اين ضرورت مادربزرگانه وجود ندارد.

با اين‌حال هنوز هم مردها آمار بالاتري را در پرخوري دارند و البته در اين ميان سهم مردان جوان از بقيه بيشتر است. آدم‌هايي را ديده‌ايد كه با ديدن يك ظرف غذا روي آن مي‌افتند و با ولع تمام همه محتويات ظرف را در شكمشان خالي مي‌كنند؟ داشتن ولع بيش از اندازه در خوردن، سرعت بالا در خالي كردن ظرف غذا، توجه نداشتن به چيزهاي
دور و بر هنگام خوردن و... همه نشانه‌هاي شكمو بودن آن فرد است. مي‌گويند اگر بمبي كنار يك شكموي در حال خوردن ساندويچ بتركانيد، تنها كاري كه مي‌كند اين است كه ساندويچش را در بغلش قايم كند.

آرزو كه معلم آموزش و پرورش است،‌ دوستي را از دوران خوابگاه به ياد مي‌آورد كه بيش از 100 كيلو وزن داشته‌ است. البته او با رژيم‌هاي غذايي طولاني مدت سرانجام توانسته بود خودش را به وزني معقول برساند. با اين حال، آرزو خاطرات دست اولي را از او مي‌گويد:‌ «مژگان از بچه‌هاي اتاق ما نبود. اما معمولا عصرها سر و كله‌اش پيدا مي‌شد. مستقيم مي‌رفت و از توي قفسه‌ها هر چيزي را كه به نظرش قابل خوردن مي‌رسيد، مي‌آورد و مشغول خوردن مي‌شد. اوايل با اجازه و احتياط اين كار را مي‌كرد اما بعدها ديگر بي سر و صدا مي‌آمد و كارش را مي‌كرد و مي‌رفت. مژگان مي‌گفت هيچ‌وقت معني سير شدن را نفهميده‌ام.»

هر چند که براي ماموران خريد، انتخاب يک کامپيوتر از پيش‌ساخته شده شرکتي بسيار ساده است اما با اين اقدام هم به شخصي که قرار است با سيستم کار کند و هم به شرکتي که اين سيستم را تهيه مي‌کند، خيانت بزرگي خواهد شد.

کامپيوترهاي تجاري مولفه‌هايي دارند که بازدهي بسيار بيشتري از يک سيستم ???هزارتوماني ساده در موسسه بازرگاني خواهند داشت. کامپيوترهاي تجاري بايد دوام بيشتري داشته باشند و در مقايسه با کامپيوترهاي شخصي کاربري بهتري ارائه دهند. يک کامپيوتر هر چه بيشتر تجاري فعال باشد، به‌همان ميزان نيز هزينه‌اي که براي تهيه آن شده کمتر به‌چشم مي‌آيد و به هزينه مفيد تبديل مي‌شود.

به‌همين دليل است که در سازمان‌ها و شرکت‌هاي بزرگ، عموما يک بخش انفورماتيک وجود دارد که اين مساله را تضمين کند و به‌صورت لحظه‌اي مشکلات کامپيوتري را برطرف کند، به‌جاي اينکه اين اقدام روزها و هفته‌ها به‌طول بينجامد. از همين رو مولفه‌هايي که بايد در تهيه يک سيستم تجاري در نظر گرفت را با هم مرور مي‌کنيم:

ريزپردازنده‌هاي دو هسته‌اي، به‌ويژه پردازنده‌هاي سري

اما براي کامپيوترهاي تجاري، پردازنده دو هسته‌اي چه AMD يا اينتل پيشنهاد مي‌شود. پردازنده‌هاي چهارهسته‌اي براي کاربران خاصي همچون گرافيست‌ها، حسابداران ارشد و ديگر کساني است که سرعت کامپيوترشان در محاسبات براي‌شان حکم مرگ و زندگي را دارد. اما کاربران غيرفني و غيرگرافيست مي‌توانند به يک پردازنده دو هسته‌اي اکتفا کنند.

حافظه در اين سيستم‌ها بايد حداقل ?گيگابايت باشد، هر چند هر چه حافظه بيشتر باشد بهتر است. حافظه بيشتر يعني امکان باز نگه داشتن برنامه‌هاي بيشتر و بهبود در فرآيندهاي چندرسانه‌اي (مثل ويرايش تصاوير). اگر کاربر با اينترنت سر و کار زيادي دارد و عموما بيشتر از ??برگه در مرورگرهاي مختلف باز مي‌کند، بهترين راه اين است که يا حافظه سيستمش بيشتر از يك‌گيگابايت باشد، يا اصلا سيستم تهيه نکند.

ويندوز ويستا منابع زيادي را مصرف مي‌کند، بنابراين اگر ويندوز ويستا قرار است روي سيستم نصب شود، بهتر است حداقل ?گيگابايت حافظه اصلي وجود داشته باشد.

کاربران تجاري نياز به ذخيره داده کمتري نسبت به کاربران خانگي دارند، چرا که معمولا علاقه‌اي وجود ندارد تا تمام فيلم‌ها و موسيقي‌هاي موجود در دستگاه‌هاي مختلف را داخل کامپيوتر تجاري قرار دهند. از اين‌رو، حافظه‌اي ميان ??? تا ???گيگابايت بالانس خوبي ميان صرفه‌جويي و فضا برقرار مي‌سازد.

اگر کاربر از نوع کاربران اداري است که تنها روي سيستم خود سندهاي ورد و پاورپوينت ذخيره مي‌کند، حتي ??گيگابايت نيز کافي به‌نظر مي‌رسد. هر چيز بيشتري فراتر از آن را بايد به يک حافظه مشترک و بزرگ در کل شرکت فرستاد.

براي کاربران خانگي، استفاده از ديسک‌هاي نوري کم‌کم منسوخ مي‌شود. به‌دليل وجود حافظه‌هاي قابل حمل ارزان و رايگان و همچنين اينترنت‌هاي پرسرعت، عموما کم به انتقال داده از طريق ديسک پرداخته مي‌شود. اما در سيستم‌هاي تجاري، قابليت ذخيره روي دي‌وي‌دي يک نياز اساسي است. بنابراين بايد در انتخاب يک کپي کننده دي‌وي‌دي خوب دقت زيادي به‌خرج داده شود و بهترين کالا انتخاب شود.

بيشتر کامپيوترهاي تجاري از گرافيک از پيش نصب شده روي خود مادربرد استفاده مي‌کنند. بيشتر مادربردهاي امروزي نيز چنين ويژگي‌اي در خود دارند و تراشه‌هاي شرکت‌هاي اينتل، ATI و Nvidia را مي‌توان در مادربردهاي مختلف پيدا کرد. درست برخلاف سيستم‌هاي خانگي که نياز به کارت‌هاي گرافيکي سنگين با قابليت‌هاي بالا دارند و نصب بازي براي اين که يک سيستم را به‌وضعيت ناپايدار ببرد کافي است. از اين‌رو هيچ صاحب تجارتي دوست ندارد سيستم‌هايي که قرار است از آن‌ها پول در بيايد، زمين‌گير شوند.

کامپيوترهاي Tower و همچنين کامپيوترهاي ميني که در امور تجاري به‌کار گرفته مي‌شوند، يک اسلات

بيشتر سيستم‌هاي تجاري جا براي گسترش دادن خود دارند و معمولا جا براي اضافه کردن يک ديسک سخت ديگر و يک درايو دي‌وي‌دي ديگر نيز وجود دارد. اگر سيستمي ارتقا پيدا مي‌کند، مساله برق آن نيز بايد در نظر گرفته شود مثلا يک پاور ???واتي را براي سيستمي که حداقل به ???وات نياز دارد، به‌کار نگيريد.

نت‌تاپ‌ها در دسته‌اي از کامپيوترهاي روميزي قرار مي‌گيرند که زير حد کامپيوترهاي ارزشمند هستند و هم از نظر قابليت و هم از نظر قيمت، بسيار پايين‌تر از سيستم‌هاي معمولي هستند. نت‌تاپ‌ها همانند نت‌بوک‌ها مي‌توانند يک سيستم‌عامل را بالا بياورند و قابل ارتقا نيستند. اين دستگاه‌ها معمولاً بين ???مگ تا يك‌گيگابايت رم دارند و هارد ديسک آن‌ها بسيار کوچکتر است.

اين دستگاه‌ها براي گشت و گذار در وب و اجراي نرم‌افزارهاي آفيس ساخته شده است و تنها وظايف سبک را مي‌تواند انجام دهد. برخلاف کامپيوترهاي تمام عيار، نت‌تاپ‌ها ظرفيتي براي ارتقا ندارند. اما از طرف ديگر، تا زير???دلار مي‌توان مدل‌هايي از آن را تهيه کرد که نمايشگر داخلي نيز دارند. استفاده از نت‌تاپ‌ها در محل‌هايي به‌درد مي‌خورد که استفاده از کامپيوتر شخصي ناممکن باشد و فضاي کمي وجود داشته باشد.

يک کامپيوتر هر چه بيشتر تجاري باشد، بيشتر به امنيت نياز دارد. اگر تعداد سيستم‌هاي تجاري يک شرکت از ده عدد بيشتر شد، به وجود يک شخص مستقل براي پشتيباني و حفظ سلامت دستگاه‌ها به‌طور دائم نياز است. همواره گفته‌اند که ارزاني بي‌علت نيست.

همان‌طور که سرويس‌هاي رايگاني از جمله تلويزيون هرگز قادر به رقابت با سينِما نبودند، دستگاه‌هاي ارزان‌تر نيز به‌همين نسبت قابليت رقابت با دستگاه‌هاي گران‌تر را ندارد. بنابراين وقتي يک سيستم را به‌صورت آماده از يک شرکت دريافت مي‌کنيد، حتما در مورد نرم‌افزارهايي که روي آن نصب مي‌شود نيز نظارت داشته باشيد. نرم‌افزارهاي آزمايشي، قفل شکسته و موقت را پيش از خريد حذف کنيد چرا که همين نرم‌افزارها بازدهي سيستم‌ها را پايين مي‌آورند.

نتيجه‌گيري در مورد خريد سيستم‌ها با اين همه تبليغات اغواکننده دشوار شده است. مي‌توان ارزان‌ترين کامپيوتر موجود در بازار را تهيه کرد و نام آن را کامپيوتر تجاري گذاشت، اما هنگام خريد چنين سيستمي بايد به ذهن سپرد که خريد مجدد ممکن است بعد از ? يا 5 سال آينده انجام شود و تا آن موقع اين سيستم بايد پاسخگو باشد. از اين‌رو دقت بيشتر در انتخاب سيستم، رعايت نکات بالا در مورد کسي که قرار است با سيستم کار کند و همچنين پرداخت اندکي پول بيشتر مي‌تواند هزينه‌هاي جانبي را بسيار کاهش دهد. از اين‌رو بهتر است به‌جاي آنکه به‌سراغ امکانات به‌دردنخوري مثل پخش‌کننده بلوري برويد، قدرت پردازشي و حافظه اصلي سيستم‌ها را هدف قرار دهيد.