دوست داشتم در اولین ساعات روز هنگامی که هنوز آفتاب بیدار نشده و خود را از طناب آسمان بالا نکشیده به من قلمویی میدادند و میگفتند هر چه دوست داری نقاشی کن و هر چه را میخواهی پاک کن.

امروز, این شهر را تو نقاشی کن.نه شهر زیاد است امروز این چند نفر را نقاشی کن و من قلمو را میگرفتم و کمی آبی به آسمان میکشیدم و چند تکه ابر سپید که پرندگان در میان آن پرواز میکنند و کمی از برجهای این شهر را پاک میکردم و جایشان خانه های کاه گلی مثل ماسوله میگذاشتم که دختران با حیایی, خندان از پشت شیشه برایت دست تکان میدادند بی آنکه منظور خاصی در نگاه من و آنان باشد.

کمی ابروهای در هم رفته را صاف تر میکردم و لبان را سرخ تر خندان میکشیدم و بوق ماشین ها را حذف میکردم و درهر گوشه یک نوازنده میکشیدم که کلاهی جلوی پایش گذاشته.گلها رو شاد میکشیدم و ثانیه های چراغ راهنمایی را کم میکردم چون ماشین آنقدر نیست که چند بار پشت آن بماند و همه اعصابشان خرد شود که به قرارشان دیر خواهند رسید.

راننده تاکسی ها را خوش خلق تر و مردم را مهربان تر نقاشی میکردم تا هر کسی دنبال لحظه ای برای چاپیدن دیگری نباشد.موتور سیکلت ها را حذف میکردم و جایشان قطار برقی میکشیدم و خیابانها را سنگفرش صاف(نه سنگ فرش پر بالا بلندی)میکردم.....

و خدا را نزدیکتر میکشیدم...خیلی نزدیکتر

آذر 87 که برای دعوت از مهندس موسوی با دوستانی دورهم جمع شدیم بر اساس معیارهایی چون خروج کشور از  بحرانهای مختلفی که وجود دارد بخصوص فشارهای اقتصادی و خارجی-تغییر اساسی در نگرش به فرهنگ و اندیشه-آزادی مدنی-ادامه راه انقلاب و امام و عزت ایرانمان و از همه مهمتر شخصیت بسیار متفاوت میرحسین موسوی تصمیم به ادامه راه گرفتیم.

آنموقع  احزاب اصلاح طلب مشغول یارگیری برای انتخابات در دو گروه برای آقای خاتمی و کروبی بودند.مسلما اگرگرایش فکری ما در آن زمان بسوی آن دو عزیز بود از ابتدا در ستادهای اصلاح طلبی فعالیت میکردیم.البته باید ذکر کنم هر دو این عزیزان سیاستمدارانی شایسته و برجسته هستند اما راه ما میرحسین و دعوت و حمایت از وی بود.

موسوی در انحصار یک حزب و دسته و گروه نمی گنجد او نخست وزیر امام و فردی بود که در بدترین شرایط کشور در جنگ کشور را به خوبی اداره کرد.همانموقع هم میرحسین گفت که من اصلاح طلب به معنی واقعی کلمه و پایبند به اصول و اصولگرایی هستم.باید از یاد نبریم آقای خاتمی وزیر فرهنگ و انتخاب شده توسط میرحسین موسوی بود.مطمئنا نه آنموقع و نه حال کسی با اصلاح طلبی و اصلاحات در کشور که موجب رشد میشود و در معنا یعنی اصلاح امور برای اعتلا و پیشرفت کشور  مخالف نیست اما اینکه بطور مثال بگوئیم تلویزیون رسمی اصلاح طلبان(رسا) که بیانگر صحبت های جنبش سبز و عقاید آنان است و نگاشته شدن مطالب مختلفی که موسوی را صرفا به اصلاح طلبان میچسباند و گویی او کاندید انحصاری آنها بوده است صحیح نیست.

از امکانات و برنامه ها و خدماتی که اصلاح طلبان قبل از انتخابات و در طول تبلیغات در اختیار مهندس موسوی گذاشته اند مطمئنا نمی توان گذشت و این را هم در نظر باید گرفت که پیروزی مهندس موسوی هم منافع حزبی آنها را هم تامین میکرد ولی بسیاری مسایل دیگر هم که در زمان تبلیغات و پس از انتخابات توسط برخی افراد و ستادهای اصلاح طلبان روی داد هم از ذهن هوادارانی که به خاطر موسوی وارد جریان انتخابات شدند و با آن حرکات موافق نبودند, نمی رود.

پس اگر به جنبش سبز معتقدیم و اگر هدف اصلاح طلبی به معنای واقعی کلمه است از برخی حرکات که تنها سعی دارد چند حزب خاص و افراد عضو در آن را مطرح کند جلوگیری شود.میرحسین موسوی متعلق به شخص و یا گروه و حزب خاصی نیست که آن را مصادره به مطلوب کنیم.

کاش میدانستی چه سخت است در این سکوت شب به تو فکر کردن

و اندیشیدن میان ابرهای تنهاییم که بند بند جانم را در بر گرفته اند

چه سیاه است شب و چقدر ستاره ها بی نور شده اند

ومن فکر تو را به سیاهی شب می سپارم

به همان سیاهی که در میان روزهای سپید بر کلامت نشست

دروغ شد آسانترین دوستی میان کلاممان و دوری قرارمان

و تو هیج ندانستی قلبم را...جانم و چشمانی که همیشه به سوی ابرها منتظرت ماند

می آید..آری می آید روزی که شب سیاه به سپیدی صبح پرستاره آرام گیرد

چند روزی است که پس از  از آنکه تلاش های فراوان گروه های مختلف برنامه ساز و عده ای که فرهنگ سازی را در نهی کردن و بدگویی از یک موضوع و در حال حاضر شبکه فارسی1 می دانستند و همچنین سخنان آموزنده جناب آقای عباسی با بوجود آوردن مبحث و واژه جدید زنای ذهنی با سریالهای فارسی وان, که در برنامه ای در صدا و سیما اختراع شد به جایی نرسید و بیشتر موجب شد فارسی1 روز به روز محبوب تر شود .مسئولین امر تصمیم گرفتند امواج پارازیت را به فرکانس این شبکه هدیه و از روش سلبی استفاده کرده و مردم را از دیدن این شبکه اینگونه منصرف کنند.روشی که بارها مورد استفاده در برابر کانالهای مختلف قرار گرفته و مورد انتقاد قرار داشته و در نهایت شکست در بر داشته است حال موضوع ضررهای وحشتناک امواج مایکروویو(پارازیت) بروی شهروندان هم از سوی دیگر مورد بحث همیشگی بود و هست.

مردم را ارشاد کردیم؟زنای ذهنی را آموختیم؟پارازیت و قطع فارسی وان......خوب اصلا همه اینکارها انجام شد هیچ چرایی هم نمیاوریم.

اما به راستی چه برنامه و سرگرمی را برای مردم و بخصوص جوانان جایگزین فارسی 1 کردیم؟!!

آیا میشود حال سریال فاصله ها را دید و به فرزندان و خانواده ها آموخت سیستمهای یکطرفه قدرتی ندارند و از تعامل میشود مشکلات را حل نموده و بهترین راه حل نزدیک کردن فرهنگ ها ,کم کردن فاصله هاست؟!