دیروز از جاده چالوس به سمت تنکابن حرکت کردم و هوای دلپذیر جاده حسابی من رو در خودش فرو کشید.درختها هم کم کم داشتن لباسهای بهاری رو تن خودشون میکردن و البته گاه گاه هم برف پائین می ریخت.

خلاصه بعد از رسیدن به تنکابن و انجام دادن کارهای دانشگاه و گذر از بازار محلی که مثل همیشه جذاب بود نکته ای نظرم رو جلب کرد.

شهر رو مه کمی فرا گرفته بود ولی هنگامی که روی پل رودخانه شهسوار می ایستادی تراکم و شدت این مه به حدی بود که تا سه متری جلو چشمهاحداکثر دیده می شد.یکی از بچه هایی که اونجا باهاش دوست شدم این تعجب من رو دید و توضیح داد که هر سال این اتفاق در مقاطع کوتاهی از سال میافته و در این بازه که مه رودخونه رو فراگرفته ماهی های سفید که داخل این رودخونه فراوان هستند شروع به تخم ریزی می کنند و پرندگان دریایی هم روی رودخونه پرواز می کنند اما بدلیل اینکه مه غلیظ شده نمیتونن ماهی ها رو صید کنن و در واقعیت الان تو رودخونه هزاران ماهی سفید در حال تخم ریزی هستند.

خیلی واسم این موضوع جالب بود و دیشب که از تنکابن برگشتم تا الان اون منظره زیبا جلوی چشمانم مونده.

کاندیداها تحرکات خود را آغاز می کنند و هرروز بر پوشش رسانه های مختلف در زمینه انتخابات افزوده می شود و در همین حوالی میر حسن موسوی آرام می اندیشد و به گفتگو با جوانان می نشیند و این در حالیست که اغلب اشخاصی که قصد کاندید شدن در انتخابات را دارند با مقامات و نسل اول و دومی ها بیشتر وقت گفتگو دارند.

از نگاه خیلی ها میر حسین موسوی ۲۰سال سکوت اختیار کرد و تنها به معماری و برپایی گالری های نقاشی خود مشغول بود و سیاست را ترک کرده و به زندگی آرام دل خوش کرده بود اما این حقیقت نیست.شاید او سکوت کرد و حتی با هیچ رسانه ای گفتگو نکرد و معماری کرد و در سیاست فریاد نکرد اما دلسوخته بود.
او آرمان داشت و شاید گوشه ای تنها نگاه می کرد به آنچه در سیاست در آن التهاب جنگ و انقلاب او بنا نهاد و به دست دیگران سپرد و آنهایی که آمدند و رفتند و شعارهای رنگین دادند ولی نتوانستند آن آرمانها را نگاه دارند و در زمانی که کشور در صلح و آرامش بدون صدای توپ و تانک بود از عهده فرهنگ- تورم-آزادی کشور بر نیا مدند.بلی میر حسین از پشت عینکی به وطن نگاه می کرد که با سختی بسیار روزی با جان و دل از مردمش و با چنگ و دندان از آرمانهایش دفاع کرد ولی حالا آن آرمانها رنگ باخته اند وجوانان نسل سوم نیز باید با مطالعه تاریخ ۳۰ ساله بعد از انقلاب آگاه شوند که هیچ فردی به اندازه میر حسین موسوی اینچنین شیفته کشورش نبوده و بخوانند که در آن روزهای سخت میرحسین چه کرد و دیگران کجا بودند و حال متحد شوند برای استقبال و حمایت از او.در زمان فعلی تنها تفکری که می تواند همانند نقشه های معماری-سیاست ایران را از نو مرمت و نوسازی کند میرحسین موسوی است.

ساعت18 عصر بود و من توی میدان ولیعصر به اولین کافی نت که رسیدم وارد شدم.سایت سازمان سنجش رو که در طی 2روز  گذشته بیش از صد بار واردش شده بودم باز کردم و بلاخره نتایج اومده بود ولی شماره داوطلبی برای نشان دادن نتایج لازم بود و من همراه نداشتم سریع قرارم رو کنسل کردم و به طرف منزل حرکت کردم و انگار که همه آدمها و ماشینها دست به دست هم داده باشند که من نرسم به خونه تو ترافیک وحشتناکی دو ساعت گیر افتادم که دوست داشتم فقط می تونستم پرواز کنم و برسم پشت میز کامپیوتر اتاقم.به دوستم زنگ زدم تا ببینم اون چه کرده که گفت من قبول شدم و خلاصه بعد کلی تحمل بوق و ترافیک رسیدم پشت میزم و وارد سایت شدم و حمدو سوره ای خوندم و یک لیوان آب هم به سرعت قورت دادم.

دواطلبی با چنین مشخصاتی موجود نمی باشد و این پیامی بود که چشمهای من رو گرد کرد!یعنی چی من امتحان دادم اگر قبول نشدم هم باید بزنه مردود.دوباره....سه باره......همین پیام!!!

کارت رمز رو در آوردم و اطلاعات رو به دقت زدم.ولی این بار پیام متفاوت بود!قلبم به سرعت می زد و خیره- بله من قبول شده بودم انتخاب اول...فکر کن تنها بودم خونه و نمی دونستم الان چیکار باید بکنم.

تلفن ورداشتم زنگ زدم به مامان ولی موبایلش خاموش بود.....به خونه خالم که هیشکی ورنداشت!!!

بلاخره به دوستم گفتم و خیلی خوشحال شد و یکدفعه مامان زنگ زد و گفت دیدم گوشیم خاموش بود روشنش کردم گفتم شاید کاری داشته باشی.زبونم بند اومده بود و نمی دونستم با چه حالی دارم حرف می زنم و خلاصه مامان هم کلی خوشحال شد....

من این کادو رو از تو گرفتم ...از تو خدای عزیزم و کادوی ولنتاین من هم همین بود و بهترین کادویی که می تونستم داشته باشم .خدا جون ممنونم که به حرف دلم گوش کردی و خودت میدونستی که چه سختی هایی کشیدم و چقدر برای ادامه راهم انگیزه داشتم و از تو تشکر می کنم که کمکم کردی و مسیرم را روشن کردی امیدوارم همیشه کنارم باشی و من هم همیشه کنارت.

سلام می کنم به امام رضا و امام زاده صالح و آقا سید هاشم که ما مراودات خودمون رو با هم داریم و از عشق بازی که با هم داریم اطمینان قلبی ویژه ای پیدا کردم.

دیشب با روشن شدن آسمان بالای خانه مان که همراه با صدای ترکیدن گلوله های رنگی مربوط به نورافشانی 22 بهمن بود متوجه شدم ساعت 21 را نشان می دهد صدای چند الله اکبر را شنیدم و البته صدای چند جوان را که بلند چیزهایی غیر از آن فریاد می زدند.نگاهی کردم از این بالا به برج میلاد که در کنار نورافشانی لیزرشو هم راه انداخته بود و چند نقطه تهران که رنگها آسمانش را روشن میکرد اما در این 10 سال که در این منطقه هستیم هر سال از تعداد کسانی که ساعت بیست و یک بروی پشت بام فریاد الله اکبر سرمی دادند کمتر می شود و امروز صبح هم که هر شش شبکه صداوسیما مراسم مربوط به راهپیمایی 22 بهمن و برنامه های جانبی حضور ورزشکاران - هنرمندان....را نشان می داد و مردم همیشه در صحنه هم مشغول دست تکان دادن به دوربین های صدا و سیما بودند کمی آرام نشستم و فکر کردم چه بسیار مردان و زنان و جوانانی که در آن روزها کشته شدند و  شیرینی زندگی را در جوانی به راهشان ترجیح  دادند تا حال این گلوله های رنگی در آسمان بترکد و مردم در خیابان انقلاب راه بروند تا برای دوربین ها دست تکان بدهند و آن آرمانها برای چه بود و ما حال به چه آرمانی راهپیمایی می رویم؟!

دکتر غلامعلی حداد عادل در برنامه این شب ها(کانال یک)در پاسخ به سئوال مجری برنامه در مورد احساس وظیفه وی برای کاندید شدن در انتخابات ریاست جمهوری گفت:

من در شرایط فعلی احساس وظیفه می کنم به صحنه انتخابات وارد نشوم چون در مسیر و هدفی که در آن قرار دارم و در سیاست اصولگرایی رقابت را در این بازه زمانی و شرایط فعلی مفید نمی دانم و به خاطر این موضوع برای کاندید نشدن در انتخابات ریاست جمهوری احساس وظیفه می کنم.

ایشان همچنین در پاسخ به سئوال دیگر مجری که پرسیده بود آیا به آنچه در زمان انقلاب فکر می کردید در 30 سال بعد اتفاق بیافتاد رسیده اید پاسخ داد:بسیاری از این راه طی شد ولی متوجه شدیم رسیدن به همه آنچه ما می خواستیم و هدفمان بود به این سادگی ها نبوده و به آسانی محقق نمی شود و با توجه به همه پیشرفت هایی که کرده ایم از جمله در مسایل پزشکی-پرتاب ماهواره امید....اما متوجه شدیم رسیدن به آنچه که در ذهن داشتیم به این سادگی ها نبود و آنچه نیازمند رشد و رسیدن به همه آنچه حق ملت ایران است که دارای بیشترین ظرفیت ها و استعداد ها هستند مدیریت قوی در همه زمینه ها است که هر گاه محقق شود ما در همه زمینه ها شاهد رسیدن به آنچه مسیر انقلاب است خواهیم بود.

این گفتگوی بسیار جالب و شنیدنی در زمینه های مختلف زندگی و سیاسی دکتر غلامعلی حداد عادل بود که شعور سیاسی بالای وی و همچنین سختی های زیادی که ایشان در زندگی داشته اند را آشکار کرد و برای من که از ایشان شناخت دقیقی نداشتم سادگی و عالم بودن ایشان بسیار جالب بود.

(آپارات دستی خانگی)

(ماشین حساب )

(کتاب فرمولهای ریاضی-بها:40ریال)

مطلب مرتبط:

پرسه در میان  جعبه های خاطرات

دارد برف می آید.از همین آسمانی که چند ماه با ما قهر کرده بود و در تقدیم باران و برفش سختگیر شده بود.از همین آسمان سیاه شهرمان دانه دانه سفید می کند کوچه و خیابان و هر جنبنده ای را.

که, چه می داند که دلهای سیاه هم مانند زمین خدا رنگی تغییر می دهند یا همچنان دلها می شکند و اشکها نریخته یخ می زنند.

برف زیباست و دخترک همسایه مان به امید تعطیل شدن فردای دبیرستان پنجره را گشود و جیغ کشید و من یاد چند سال پیش افتادم که به این راحتی مدارس تعطیل نمی شد ولی ما شب را تا صبح به عشق تعطیل شدن مدارس بیدار می ماندیم و هیجان داشتیم و چه روزهایی بود آن روزها.

زمان می گذرد......و برف همچنان سپید می بارد.

خبر -اطلاع رسانی- مشترک- فید - بالا رفتن پیج رنک- محبوبیت -نظر سنجی و.......این ها گوشه ای از فعالیت ها و خدماتی بود که توسط وب سایت بالاترین در این چند سال اخیر ارایه شده و بواسطه آن خیلی خبرها تائید و یا تکذیب شده-خیلی وبلاگها محبوب شده-خیلی نقاط ضعف خبرگزاری ها روشن شده-خیلی از مطالب جالب به راحتی در دسترس همگان قرار گرفته و هزارویک دلیل برای خوب بود بالاترین.

ایده این سایت آنقدر جذاب و خوشفکرانه صورت گرفته بود که سایتهای فارسی دیگری نیز مانند بالاترین طراحی شد ولی هیچ گاه محبوبیت بالاترین را به دست نیاورد.

حال سرورهای بالاترین دچار مشکل شده و آنطور که از گفته ها بر می آید سرورها دچار حملات هکرها قرار گرفته و شاید این به مانند ((ف ی ل ت ر))شدن بالاترین است.ولی آیا کاربران در این مدت از ابزارهای مختلف ف ی ل ت ر شکن استفاده نکردند؟آیا ذره ای از محبوبیت این سرویس دهنده وب2 کم شد؟!

چرا عده ای عادت کرده ایم برای نشان دادن و محبوب کردن خود یک فرد یا سیستم موفق را به هر قیمت پائین بکشیم؟چرا اینقدر چشمان و مغزمان با سیاهی ها کور شود که توان دیدن موفقیت دیگران را نداشته باشیم!

امیدوارم بالاترین به زودی به میان ما برگردد و دوباره شاهد یک منبع خوب اطلاعاتی در زمینه های مختلف و با کاربری آسان در اختیار همگان باشیم.

حمایت کاربران اینترنتی و بخصوص وبلاگنویسان در این بازه های زمانی از کسانی که به رشد و شکوفایی فعالیت و وبگردی از طریق بالاترین خدمت کرده اند مهمترین وظیفه است.

پ.ن:بر اساس گفته های یکی از مدیران بالاترین سایت بالاترین هک نشده است بلکه دامنه آن به سرقت رفته است.

مطالب مرتبط :

به امید بازگشت بالاترین

نگذاریم بالاترین رسانه مان را پائین بکشند

حمایت از بالاترین-حمایت از وب2 فارسی

بالاترین با حمایت کاربران خود زنده است

جعبه اول حاوی تمام لوازم دوران مهدکودک و دبستان من بود از لباس گرفته تا لوازم نقاشی و بازیهای فکری آن موقع مثل چیدمان تصاویر و دفاتری که اولین حروف را در آنها نوشته بودم و چرتکه ریاضیات دبستان و همچنین روزنامه دیواری هایی که درست کرده بودم.جالب بود در یکی از این روزنامه دیواری ها که مخصوص چسباندن عکس و نوشتن آرزوها بود من روزنامه نگاری-سفر با کشتی-پرش با چتر-داشتن بالون را از مهمترین آرزوهای خود توصیف کرده بودم وحال فکر می کنم تا چه میزان به آنها رسیده ام...

جعبه دوم شامل اسناد مالیاتی و اداری-استخدامی پدر که با نظمی که داشت مرتب بروی هم دسته بندی و چیده شده بود و روی هرکدام سال و محتویات به دقت نوشته شده بود.

جعبه سوم پر بود از نوار کاست های خوانندگان قدیمی چون دلکش-گوگوش و داریوش-مهرپویا-گلچین استریو راک.....که برایم خیلی جالب بود و چند تا از آهنگها رو گوش کردم.

جعبه چهارم شامل اسباب بازی های دوران کودکی من مثل قطار-ماشینهای کنترلی سیمی-ارگ-توپها-عروسکهای باطری خور سگ....بود و من به این فکر کردم که اسباب بازی های آن زمان کجا و اسباب بازی های رنگین گران قیمت این زمان کجا.راستی بازی روپولی و فکر بکر هم در میان این لوازم بود که فکر می کنم خیلی ها از آن خاطره داریم.

جعبه پنجم را کتابهای قدیمی پر کرده بود و من بعد از ساعتها جابه جایی کتابهای انگلیسی و فارسی و متنوع درون آن که همه متعلق به دوران جوانی پدر بود حدود 20 کتاب را گلچین کردم.آثار متنوعی از دکتر علی شریعتی مثل((آری اینچنین بود برادر-اومانیسم اسلامی-انتظار...))و چشمم به کتابی به نام افشاگری درباره نهضت آزادی که متن سخنرانی حجت السلام مهدی کروبی بعنوان نماینده امام و رئیس بنیاد شهید بود افتاد.چیزی که خیلی برایم جالب بود قیمت کتابها بود که بین 10ریال تا 70ریال متغیر بود.

درون جعبه ششم یک آپارات کوچک روس خانگی بود که می شد فیلم های صامت را در آن تماشا کرد به همراه یک حلقه کارتون تام و جری که یادم می آید پدر هیچگاه اجازه دست زدن من به آپارات را نمی داد.دوشاخه اش را به برق زدم و فیلم را در قرقره ها چرخاندم و دستانم را حرکت دادم.آپارات سالم بود و به درستی کار میکرد.چند نگاتیو از عکسهای قدیمی به همراه مقداری از تمبرهای زمان شاه نیز در این جعبه بود.

یک/سوم جعبه ها باز کردم و چیزهای بدرد بخور را جدا کردم و در میان خاکهای نشسته بروی کتابها و وسایل بوی خاطرات و گذشته را حس کردم و این برای من انگیزه ای برای گشتن سایر جعبه ها شد که پس از بازکردن و مرتب کردنشان از محتویات پر رمز وراز آنها نیز خواهم نوشت.

ساعت کمی از 10شب آنطرف تر دویده بود و من برای رسیدن به مقصدی ترجیح دادم طول خیابانی را پیاده خرامان روم.چند صد متری را آرام رفتم.سرمای هوا توان جنبندگان کوچک را در حالی گرفته بود که جنبندگان بزرگ به سختی قدم از قدم بر می داشتیم.جنبندگان اندکی هم که سوار بر ماشین بودند مثل آن کوچک ها به سمت سر پناهی گرم روانه بودند.

کمی آنسوتر از تیرک چراغ برق دکه روزنامه داشت می بست و پنجاه قدم به راست باجه تلفن عمومی بود که من از دور می دیدمش.

پاهای لرزان دخترکی بروی نیمکت بود و لبه های چکمه اش به آرامی با حرکت دستانش بالا کشیده می شد.هر چه به او نزدیکتر می شدم لرزش بدنش بیشتر حس می شد.چسبهایی مثلثی بینی اش را به بالا سفت کرده بود و  دست کش های صورتی رنگش گاه گاه از میان جیبش پیدا بود و شال گردنی به سه رنگ ارغوانی و زرد گرم و کمی سبز-قدم می زد و بازهم قدم.

به نظر نمی آمد ژنده پوش باشد.در حالی که گوشی موبایلش زنگ می خورد من به دویست متری او رسیده بودم و صدایش در گوشم بود که خبر از انتظار یک ساعته اش در سرما برای پسرکی می داد و شاید این حس که این انتظار سرانجامی نداشت چون این یک ساعت می توانست با شانه خالی کردن های پسرکی که احتمالا در کنار فرد دیگری بود به چند ساعت یا روز تبدیل شود.

از کنار دخترک گذر کردم و فهمیدم ناراحتی در صورتش فریاد می زند و به این فکر کردم که چند نفر در این لحظه انتظاری می کشند که پایانی ندارد؟!

گجت‌سازان (ابزارسازان)، برشته‌كن (تستر) را دوست دارند. اين بدان علت است كه خريداران هرآنچه را كه به‌شكل تستر درآمده باشد، دوست دارند چه آن چيز نان برشته توليد بكند، يا نكند!

"شارژر تست" توسط هيون‌آكو بدين منظور طراحي شده تا باتري‌هاي شما را، همان‌طور كه يك تستر نان را مي‌پزد و به يك نان برشته طلايي و برشته تبديل مي‌كند، شارژ كند فقط يك باتري ليتيم‌يوني وارد كنيد، دستگيره را به پايين بفشاريد و صبر كنيد تا در حالي كه كاملا شارژ شده و حتي شايد كره‌زده، بامبي صدا كند و بپرد. نوري با رنگ متمايز در كنار شارژر قرار دارد تا پيشرفت باتري را نشان دهد.

                                           ---------------------------------------------------

آزمايشگاه فايرفاكس روزانه بيش از چند مشكل امنيتي در اين مرورگر را رفع مي‌كند و نرخ عرضه نسخه‌هاي به‌روزرساني امنيتي اين مرورگر، با گسترش محبوبيت آن در ميان كاربران عام افزايش مي‌يابد، چرا كه هر چه تملك بازار هدف بيشتر باشد، به‌همان نسبت، ميزان حملات براي تخريب آن بيشتر شده و احتمال آسيب‌پذيري يك نرم‌افزار بالا مي‌رود. ‌ ‌

حال آن‌كه طبق ادعاي روساي موزيلا، فايرفاكس حتي نصف آسيب‌پذيري‌هاي اينترنت اكسپلورر را نخواهد داشت

اما با ورود گوگل كروم به رقابت، و رويكرد عموما موفقيت آميز گوگل در گرفتن بازارهاي هدف از رقيبان، كمي فايرفاكس را، به‌عنوان بزرگترين رقيب مايكروسافت، دچار لرزش خواهد كرد و شايد همين باعث خواهد شد، مساله امنيت بيشتر از گذشته مورد توجه اين مرورگر قرار گيرد، چرا كه دنياي امروز، در كمتر از آن‌چه فكر مي‌كنيم، نظر مخاطب را نسبت به نرم‌افزار تغيير مي‌دهد و چه‌بسا تغييرات پايدار باشند و فايرفاكس به نت‌اسكيپ ديگري تبديل شود.

(منبع)

این اولین بار بود که هواپیما بدون تاخیر پرواز می کرد و من به اتفاق مادرم و همچنین خاله و شوهر خاله و خاله پسر تهران رابه مقصد کیش با یک هواپیمای اوکراینی که از قضا مهمانداران خانم اوکراینی زیبایی هم داشت ترک کردیم.از آنجا که پاهای من و خاله پسر کمی بیش از حد بلند تشریف دارد شانس آوردیم که جای ما را در ردیف کنار خروج اضطراری دادند که می توانستیم پاهایمان را نیز دراز کنیم.در ابتدای پرواز که من نمی دانستم این مهماندار اوکراینی است و خیال کردیم یک زیباروی وطنی است سرش را به منظور گفتن چیزی جلو آورد و من هم گفتم جانم بعد با کلی ضایع شدن دیدم انگلیسی گفت این دستگیره ها را دست نزنید چون کلا اگر اتفاقی هم نیافتد باعث می شود دربهای خروج اضطراری باز شود!!!!خلاصه ما هم با خاله پسر در طول سفر چندبار وسوسه شدیم این دستگیره ها را امتحان کنیم تا شاید معروف شویم اما دیدیم اولین نفر که از این دنیا هجرت می کند در آن ارتفاع ما خواهیم بود پس مثل پسرهای خوب سر جایمان نشستیم و خوشبختانه از این بچه های ونگ ونگ هم در پرواز نبود.

خلاصه به فرودگاه رسیدیم و بارها هم سه سوت آمد و یک نفر به استقبالمان آمد و ما را به هتل شایان برد.

من کلا هرچه از مزایای این هتل بگویم باید خود تجربه اش کنید.هتل شایان قبل از انقلاب و برای سفر شاه به کیش افتتاح شده است و با مدیریت خوب تا امروز هتل 5ستاره بین المللی در قلب مراکز خرید کیش است که امکانات کامل و سرویس آن در کنار اسکله تفریحی زیبایش که تنها اسکله تفریحی کیش است جذابیت های این هتل را چند برابر کرده و من در سفرهای قبلی به کیش به اسکله و رستورانش آمده بودم ولی اقامت من این بار باعث شد که اگر بازهم سفر کیش رفتم هتل دیگری را انتخاب نکنم.

صبحانه های خوشمزه متنوع که مورد علاقه همه در سفر هاست به همراه ناهار و شام که در رستوران سلف سرویس شمبلیر هتل شایان که برای گروه ما رایگان بود لذت وعده های غذایی سفر را چند برابر کرد.

بازارها هم تک به تک از سوی ما جارو گشتند و در انتهای سفر بعنوان یکی از افرادی که چمدانهای قلمبه ای داشت انتخاب شدیم:دی.در بازارها اجناس مختلفی بود و بیشتر چینی که درجه بندی داشت و یا مارک با قیمتهای بالا.من اصولا در کیش سراغ جنسهای درجه 3 چینی نمی روم چون کلاه بزرگی با پرداخت مثلا 6هزار تومان برای کفش سرتان خواهد رفت ولی پیشنهاد می کنم تا می توانید در فروشگاه های شکلات و اسمارتیز...وقتتان را خرج کنید چون قیمتها فوق العاده است و اجناس در فروشگاه های معروفش همه اصل.البته هنگام خروج هم باید منتظر صورت حساب بلند بالا باشید.

من بهترین خرید هایم را از فروشگاه تامی هیلفیجر و آدیداس کردم و شکلات هام را هم همیشه از هالی کیش در پردیس 2 میخرم که پیشنهاد میشود و البته امسال در قرعه کشی برخلاف سال گذشته که دو تا دو تا برنده شده بودم چیزی نصیب من نشد ولی در قرعه کشی هیوندای کوپه 4کارت دارم.

پارک پرندگان و دلفینها به همراه کلاسیک شوی روسیه را که 2سال پیش رفته بودم به خواسته پسر خاله ام رفتم و البته امسال بخش 2 پارک پرندگان که شامل حیواناتی است که آزاد در یک محیط محصور بزرگ در کنار شما در حال حرکت هستند هم افتتاح شده بود که فوق العاده جذاب بود.طاووس ها در کنارتان راه می رفتند و تمساح ها در نزذیک شما آفتاب می گرفتند و مرغ های ماهی خوار هم در حال پرواز و ماهیگیری در کنار شما.گرچه با رفتن به پارک پرندگان یک چیزی را از دست دادم(سری است:دی)اما خوب محو در شگفتی های طبیعت و زیبائی هایش که به تلاش آقای ثابت سرمایه گذار این مجموعه به ایران آورده شده است شدم.

ظهر روز بعد هم جت اسکی و قدم زدن در ساحل شن های گرم و خورشید تابان کیش را تجربه کردم و همچنین هر شب هم قدم زدن در اسکله شایان که مردم در حال رفت آمد و عده ای هم ماهیگیری بروی آن بودند.نکته جالب حضور تعداد زیادی نیروی کار فیلیپینی و روس در جزیره کیش بود که نیروی کار ارزان قیمت و کاری هستند.شب نیز به همراه مادر تا 2بامداد به رستوران شایان رفتیم که با اجرای موسیقی زنده خاطراتمان را مرور کردیم.

فردا هم بازهم خوشبختانه بدون تاخیر به تهران بازگشتیم البته ایندفعه هواپیما روسی بود و مهماندارانش هم اصلا خوشگل نبودند ولی این سفر چند روزه به کیش با هوای 16+به خوبی و خوشی با رسیدن به تهران4+درجه با کلی خاطرات به پایان رسید.

با عرض سلام پس از 4 روز و اندی از سفر کیش به سلامت بازگشتیم و هیچ ملالی نبود حتی دوری شما:دی(شوخی بود والا)

در حالت بسیار مشعوف و متعجب نه پرواز رفت و نه برگشت حتی یک دقیقه هم تاخیر نداشت و کم مانده بود زودتر نیز بپرد.

کلی خوش گذشت از کنار ساحل تا بازارهایی که جیب را به سرعت خالی و کارت اعتباری را نوش جان می کردند.

این عکس بعنوان بیعانه تا گزارش بنویسم.