«من و برايان دوست‌هاي خوبي براي يكديگر بوديم. لااقل من اين‌طور فكر مي‌كردم كه او دوست خوب من است و مي‌توانم به او تكيه كنم. در دوراني كه همه اطرافيان و همسن و سالانم از اين كه دوست صميمي ندارند هميشه نالان و ناراحت بودند، برايان هميشه فردي بود كه در كنار من بود. حرف‌هاي بين من و برايان حرف‌هايي بود كه تنها 2 دوست صميمي با يكديگر رد و بدل مي‌كردند و اين رازگويي‌ها بود كه باعث مي‌شد بعد از مدت‌ها آشنايي با برايان احساس راحتي كنم. من هيچ وقت كسي را نداشتم كه فكر كنم به او نزديك هستم و وجود چنين دوستي هميشه برايم مغتنم بود.»

جيسون آستين جوان به اتهام به قتل رساندن دوست صميمي‌اش، برايان ريك به تحمل 25 سال حبس محكوم شد؛ برايان 23 ساله با شليك 3 گلوله از سوي جيسون بشدت مجروح شد و قبل از رسيدن به بيمارستان بر اثر شدت جراحات وارده جان خود را از دست داد.

عدم تعادل رواني جيسون باعث شد تا پس از يك سال حبس او در زندان، تا زمان تكميل شدن پرونده‌اش دادگاه تصميم بگيرد حبس ابد يا اعدام را براي او منتفي كرده و وي را تنها به 25 سال حبس محكوم كند؛ حكمي كه از نظر خانواده مقتول كه حتي اميد به چنين رايي نداشتند، نقطه اميدي بود كه آنها را به قضاوت درست نزديك مي‌كرد.

«من از نوجواني خودم كار مي‌كردم و روي پاي خودم مي‌ايستادم. جدايي زودهنگام پدر و مادرم باعث شده بود كه پسري خودكفا باشم و لااقل اين را در زندگي بدانم كه هيچكس به دنبال كمك به كس ديگري نيست و اين خود انسان است كه بايد هر طور شده گليمش را از آب بيرون بكشد. وقتي در دوران راهنمايي با پخش كردن روزنامه پول توجيبي‌هايم را جمع كردم تا براي خودم ضبط صوت بخرم، خيلي خوب به اين موضوع رسيدم كه اگر قرار است آرزوهاي من برآورده شود، هيچ كس بجز خود من نمي‌تواند اين كار را انجام دهد.

هرچه بزرگ‌تر مي‌شدم، وابستگي‌ام به خانواده كمتر مي‌شد. گرچه خانواده‌اي كه از آن نام مي‌برم، پدر و مادري هستند كه هرگز كوچك‌ترين اهميتي را براي من قائل نبودند و فكر مي‌كردند من فقط مزاحم زندگي آنها هستم.
مادرم كه مدام تكرار مي‌كرد هرگز دلش نمي‌خواسته تا فرزندي همچون من داشته باشد و پدرم كه مرد بسيار بي‌مسووليتي بود نه‌تنها كمكي به من نمي‌كرد و نقشي به عنوان پدر در زندگي من نداشت، تمام سعي‌اش را مي‌كرد تا اگر مي‌تواند از وجود من استفاده كند. او كه بشدت الكلي بود، حتي به پول‌هاي توجيبي من هم رحم نمي‌كرد و هرگاه مقداري از پول‌هاي ناچيزم را در جيب‌هايم مي‌گذاشتم، خيلي زود متوجه مي‌شدم كه سراغ آن رفته و همه را برداشته است.

زندگي براي پسري كه هرگز روي خوشبختي را نديد، براي هيچ كس جذاب نمي‌تواند باشد. در اين شرايط، اين تنها برايان بود كه مرا درك مي‌كرد.»

برايان ريك بر اثر شليك گلوله به قلبش جان سپرد. او از 4 سال قبل با جيسون آشنا  و اين آشنايي به صميميتي برادرانه تبديل شده بود كه براي هر دوي آنها بسيار مهم به نظر مي‌رسيد. جيسون كه هيچ كس را در زندگي‌اش نداشت، تكيه زيادي به برايان مي‌كرد و حتي به برخي از اطرافيانش، او را برادرش معرفي مي‌كرد. آنها كه هر دو از خانواده‌هاي بسيارفقيري بودند، سرنوشت‌هاي مشابهي داشتند كه سبب مي‌شد بيش از قبل به يكديگر نزديك شوند. رابطه خوب آنها با ازدواج زودهنگام برايان كمي خدشه‌دار شد و اين اولين شوك به جيسون بود.

«او هرگز از اين كه مي‌خواست ازدواج كند، به من حرفي نزده بود. انتظار داشتم اگر قرار است كه زندگي تشكيل دهد و راهش را كاملا عوض كند، لااقل به من كه ادعا مي‌كرد دوست صميمي‌اش هستم، اطلاع مي‌داد؛ اما اين كار را نكرد. او زماني به من گفت قرار است ازدواج كند كه مراسم ازدواجشان را تدارك ديده بود و من به عنوان مهمان دعوت شدم. بخوبي به ياد دارم كه آن روز در رستوراني كه كار مي‌كردم، خشكم زده بود. وقتي با همسر آينده‌اش وارد رستوران شد و اين خبر را به من داد، نمي‌دانستم به او چه بگويم.

از سويي براي اين كه مي‌خواست زندگي جديدي را شروع كند، خوشحال بودم و از سوي ديگر حس عجيبي داشتم. نمي‌دانم شايد حس حسادت بود كه فشار زيادي به من وارد مي‌كرد. احساس مي‌كردم لااقل او هم توانسته است براي زندگي‌اش تلاش  و حتي ازدواج كند و من بعد از سال‌هاي سال كار كردن حتي هنوز نمي‌توانستم پول خريداري كردن يك ماشين دست دوم را بپردازم. از طرفي هرچه فكر مي‌كردم نمي‌فهميدم او چطور توانسته موضوع به اين مهمي را از من پنهان كرده و من را آخرين فردي قرار دهد كه از اين ماجرا مطلع مي‌شود. من از همين موضوع بشدت از برايان دلخور شدم؛ اما به روي خودم نياوردم و چيزي به او نگفتم؛ اما مشكلي در وجودم بود كه مدام روحم را آزار مي‌داد. خوشحالي‌اش به جاي آن كه مرا هم خوشحال كند، احساس بدي به من مي‌داد كه آن را اصلا دوست نداشتم و نمي‌پسنديدم، تا بالاخره موضوع مهم مالي بين ما به وجود آمد.»

به گفته جيسون، 6 ماه پس از ازدواج برايان در حالي كه رابطه او و دوست صميمي‌اش كمرنگ‌تر شده بود و برايان ديگر فرصت آن را نداشت كه مدام به درددل‌ها و شكايات جيسون اهميت بدهد، آنها بر سر يك مساله مالي با يكديگر برخورد پيدا كردند. برايان ادعا مي‌كرد در طول سال‌ها دوستي‌شان دست‌كم 20 هزار دلار پول به جيسون قرض داده است كه تصميم دارد پس بگيرد. حرفي كه برايان براي جيسون داشت، غيرمنطقي نبود. او مي‌خواست زندگي مشتركش را بهتر كند و براي اين كار احتياج به پول داشت و ترجيح مي‌داد قرضي كه به جيسون داده است را پس بگيرد؛ اما انگار اين حرف برايان و خواسته‌اش براي جيسون بيشتر گران تمام شده بود.

«او به من گفت  همه پول‌هايي را كه در اين مدت به من قرض داده، يادداشت كرده و مي‌داند كه من بايد 20 هزار دلار به او پس بدهم. مي‌دانستم كه كمك‌هاي مالي زيادي به من كرده است و خودم هم سعي داشتم به محض اين كه كمي وضعيت باثبات‌تري پيدا كردم، اين پول را به او پس بدهم؛ اما حتي فكرش را هم نمي‌كردم كه درست و در زماني كه مي‌دانست از دست او دلخوري زيادي دارم، از من اين پول را بخواهد. او مي‌دانست كه من چنين پولي را ندارم و به دردسر زيادي مي‌افتم. از او حالت تنفر پيدا كرده بودم و احساس مي‌كردم او هم يكي ديگر از افرادي است كه با وارد شدن به زندگي من، تنها بدبيني و ياس برايم آورده است. برداشتن اسلحه پدرم از منزلش و قتل برايان، تنها تصميمي بود كه به ذهنم رسيد.»

منبع

این پست رو مینویسم برای خداحافظی از نیما اکبرپور دوست روزنامه نگاری که ایران رو به زودی ترک خواهد کرد.نیما که مدتی هم بعنوان معاون سردبیر مجله چلچراغ بود و معمولا صفحات مربوط به اینترنت و دنیای مجازی رو می نوشت.نیما جان این پست را نوشتم تا هم تو بی نصیب نمانده باشی و هم کدورتی از تو به دل نداشته باشم حالا که در تدارک سفر هستی.
تو روزنامه نگار خوبی بودی و من هم مطالبت را می خواندم اما لازمه روزنامه نگاری این است که انسان مغرور نبوده و نترس باشد.هیچوقت از خاطر نمی برم زمانی که در سایت کلوب بارها صمیمانه به تو پیام دادم تا در مورد روزنامه نگاری از تو راهنمایی و کمک بگیرم ولی پاسخی ندادی و از آنجاکه من هیچگاه عادت به ایستادن در یکجا ندارم - پیگیر شدم واین دوستانم بودند که تشویقم کردند دوباره فعالیت کنم تا بعد از چند سال دوری به عرصه مطبوعات برگردم و آن لحظه را نیز هیچگاه از یاد نمی برم که پس از پیگیری های مداوم به یاری بزرگمهر شرف الدین سردبیر (سابق) خوش اخلاق و حرفه ای چلچراغ به دفتر مجله برای شروع همکاری آمدم و خوشبختانه یا بدبختانه چون  قرار بود در بخش وب و کامپیوتر فعالیت کنم و تو دبیر و یا بهتر بگویم انحصارا صاحب 6دانگ این صفحه بودی به شما معرفی شدم و تو چه جالب شوک زده شدی که من آنجا چه میکنم و شاید به عبارتی این آقای سریش اینجا چه میکند!
من آمدم و آنچه انتظار داشتم دیدم.صفحات مختلف و مقالاتی که می نوشتم و می آوردم و شما هم پس از چند هفته معطلی  جوابهای واهی و کاملا غیر حرفه ای میدادی.من چند سال بود شاید از روزنامه نگاری دور بودم ولی  انتقادهای غیر واقعی نسبت به نوشته هایم را در زر ورق راهنمایی انجام دادی و حتی کتاب روزنامه نگاری به من معرفی کردی که خواندم و بر طبق آن مطالبم را نوشتم اما چیزی ندیدم جز به اصطلاح پیچاندن و رفتارهای غیر حرفه ای که ابتدا در فکرم راجب به تو شک کردم ولی بعد با صحبت با چند روزنامه نگار حرفه ای مطمئن شدم که نیما میترسد.نیما میترسد کسی در 40چراغ جایش را در آن صفحه بگیرد و چند سال است فقط او در این صفحات مینویسد و برخورد نیما به این دلیل است که نمی خواهد کسی اینجا جز او باشد.

نیما جان باز هم اگر به خاطر داشته باشی من قید ۴۰ چراغ را در آن زمان زد م و به توصیه دوستانی که در  آنجا بودند تصمیم گرفتم از یکجا شروع کنم و همین وبلاگ را راه انداختم و خوشحالم که در مجله ای هم مشغول به فعالیت شدم و برخورد حرفه ای خیلی از دوستانت راهنمایی بزرگی برای من بود.

حالا که میروی به سلامت.در چند جا شنیدم و خواندم که فکر کرده بودی من به خاطر مشکلاتی که با تو دارم به نقد چلچراغ پرداختم.خوشحالم که چنین فکری کردی چون معلوم شد فکر من درست بوده و واقعا تو با من مشکل داشتی و نه با نوشته هایم!

آقای عصیان وبلاگت را بیشتر دوست داشتم ولی این را بدان من یک روزنامه نگار ساده و آماتور بودم و هیچ ادعایی نداشتم و راهنمایی خواستم اما برخورد تو بعنوان یک روزنامه نگار حرفه ای بسیار نا امید کننده بود.شادمانم در ۴۰ دوستانی دارم که قلب بزرگی دارند و مرا  حتی با ایمیل راهنمایی و حتی نقد منصفانه کردند.

نیما اکبر پور راهت روشن باد و بدان که دوستت دارم و کدورتی از تو نخواهم داشت و این ها را گفتم تا پاک شود. حال که میروی و امشب آخرین شبی است که در اطاقت میخوابی آرزوی موفقیت برای تو دارم و امیدوارم در راه روزنامه نگاری و تحقیق  و فراگیری اخلاق رسانه ای موفق باشی و بیشتر حرفه ای شوی.

  سایت پرشین وبلاگ که از مجموعه سایت های گروه پرشین بلاگ(سرویس دهنده وبلاگ)در ایران است در ادامه فعالیتهای نمادین خود مسابقه ای به نام انتخاب 100بانوی وبلاگ نویس را برگزار می کند که مثل همیشه نظر سنجی های غیر حرفه ای و بی برنامه این سایت  جامعه وبلاگستان را خنداند.
در روز ابتدایی این نظر سنجی وبلاگ آقای دکتر مزیدی با بیشترین رای در صدر جدول محبوبترین وبلاگ بانوی ایرانی قرار گرفت!!

نتایج مسابقات و نظر سنجی های گروه پرشین بلاگ که بیشتر جنبه تبلیغاتی برای این سایت دارد همیشه به گونه ای بوده است که اعتراضات فراوانی داشته و اطمینان از نتایج را از همگان صلب کرده است.بطوری که حتی در جشن سالگرد پرشین بلاگ که با بی برنامگی زیادی برگزار شد اعتراضات فراوانی نسبت به نتایج و وبلاگهای برگزیده انجام گرفت.
در ضمن وبلاگ اکرنه(مربوط به مدیر پرشین بلاگ-مهدی بوترابی)نیز در لیست مسابقه انتخاب بانوی وبلاگنویس قرار داشت!چه بسا وبلاگهای دیگری نیز که نویسندگان مرد آنها معرف همه هستند در مسابقه بانوی وبلاگی حضور داشته باشند؟البته بعد از تماسهای مکرر دوستان با این سایت نام وبلاگ دکتر مزیدی از لیست حذف شد.

بهتر نیست به جای اضافه کردن هزاران سرویس به مجموعه پرشین بلاگ و برپایی جشن های تبلیغاتی با نظر سنجی های تشریفاتی برای جامعه وبلاگستان بیشتر به رشد محتوای وبلاگنویسی فکر و در این راه تلاش کنیم؟!

 خوب پس در هر دو صورت بهترين پيشنهاد براي شما <ليوان گزينشگر نوشيدني> است. اين ليوان 3  حلقه فلزي بر روي بدنه خود دارد كه براي اعلام نوع نوشيدني دلخواه شما به آبدارچي فراموش‌كار بسيار كاربردي هستند.

حلقه بالايي 2 گزينه چاي و قهوه دارد. حلقه وسط براي مشخص كردن انتخاب و يا عدم انتخاب شير به‌كار مي‌رود و حلقه پايين براي انتخاب شكر و تعداد قاشق مصرفي آن است.  با اين امكانات مي‌توانيد با خيال راحت سفارشتان را به مسوول آبدارخانه تحويل دهيد و ديگر نگران دريافت نوشيدني اشتباهي نباشيد.

منبع

چند هفته پیش مطابق معمول برای رسیدن از این سر شهر به میدان هفت تیر سوار مترو شدم  و در حالی که ساعت کمی از سه گذشته بود  به ایستگاه نواب رسیدیم و بعد از بیب بیب همیشگی درهای قطار چند توریست خارجی وارد واگن  شدند .فکر میکنم تا به حال به عمرشون مترو ندیده بودند  چون از صندلی  تا صورت من رو مورد برسی دقیق قرار دادند(مخصوصا دختراشون) و از یس یس و نایس گفتنشون  فهمیدم  از متروی تهران کلی لذت بردن.  تازشم اونروز اون خانمی که ایستگاه ها رو اعلام میکنه رفته بود کلاس زبان چون با آهنگ خاصی و به انگلیسی  ایستگاهها رو اعلام میکرد مثلا میگفت دانشگاه امام علی فقط با لهجه انگلیسی واضافه کردن یک کلمه انگلیسی استیشن(ایستگاه)به آخر کلمات و من فرقش رو نفهمیدم!دو ایستگاه بعد توریست ها  در حالی  پیاده شدند که با خوشحالی زیاد از مترو  تعریف میکردند پیش خودم کلی خندیدم و گفتم اون لیدری که این ساعت توریستها رو سوار مترو کرده معلومه مترو بازه که از خلوتی اون لذت بردید وگرنه اگر ساعت هفت صبح سوار مترو میشدید احتمالا دیگه  مترو که هیچ تا چند کیلومتری اونهم برای سیاحت نمی اومدید.

1. گل‌شیفته فراهانی ممنوع الخروج شد (فارسی). خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران (ایرنا) (در تاریخ ‏۳۰ مرداد ۱۳۸۷). بازدید در تاریخ مرداد ۱۳۸۷.
2. ↑ «گل‌شیفته فراهانی ممنوع الخروج شد». بی‌بی‌سی فارسی. بازدید در تاریخ ۲۰ اوت ۲۰۰۸.

‎